می ترسم...

من از پیله ی این سگ، از خاطرات سقوط بلوط در بستر خالی زمین نمیترسم.... من از تصمیم کبری تهران و ترامپ، از هوش داعش و اتفاق این همه پس لرزه سرزمینم سومار و خوابیدن در چادر نمی ترسم... نمی ترسم از ماتیک و ساپورت و فیلتر تلگرام... من از سوسک نمی ترسم... از نام خلیج فارس یا عرب... از ترافیک و ذرات معلق در هوا، نمی ترسم... از حساب خالی دست هام، از اتصال دوباره لب هام بر لب هات نمی ترسم... از طرح رجیستری و افزایش دلار نمی ترسم... من از تعطیلی بازار..از جور نشدن کرایه خونه ی هر ماه،از قضای نماز صبح، و نبودن اعتبار کارت بانکیم نمی ترسم... من از پارگی کفش های بابا و سرفه های مادر نمی ترسم...

من از قسم و تهدید بابات... از شهرداری و باغبان هاش... از زنگ زدن خونه ی همسایه، از قایم شدن پشت چادر گلی مادربزرگ از دست گشت ارشاد نمی ترسم... من، آبروی هر چی مرد رو بردم؛ میدانم!

اما، من از بی تو، می ترسم...