خالی از من.....

باورهایمان را به آن  درخت بلوط سالخورده  گره زده ام؛ 

با نخی نامرئی از شادی هایمان در رقص  بی برگی دزدانه ای  

که باد آن را چاره است....

گاهی لازم است برای 

دلخوشی  داشتن یک عشق ساده، 

و لبی آغشته به نم احساس دوستت دارم، 

وانمود کنی، چیزی نیست.... 

کسی .... 

قلبی .... 

دستی ... 

و تنها صدای بهم خوردن 

قاشق و چنگال و بشقابی  که 

در خاطر سفره دو نفره  خانه جا مانده است.... 

اما کاش تو به دروغ هم شده، وانمود می کردی، 

چیزی هست..... 

لبی.... صدایی...... قلبی.... 

عشقی..... 

منی......